De Vlaamse Beweging

Als reactie op de francofone suprematie ontstaat vanaf 1840 de Vlaamse Beweging. Zij steunt vooral op de schouders van Vlaamse schrijvers. De Vlaamse Beweging ijvert niet alleen voor de Vlaamse taal en cultuur, maar ook voor de afschaffing van de sociale nadelen die de Vlamingen ondergaan.

Beetje bij beetje verwerven de Vlamingen meer gelijke rechten: geleidelijk mag ook de Nederlandse taal in justitie en administratie worden gebruikt. Vanaf 1883 zet ook het onderwijs de deuren open voor de Nederlandse taal. In 1898 wordt het Nederlands evenwaardig met het Frans voor het opstellen van rechtsteksten. Nationale Belgische symbolen (zoals postzegels, bankbiljetten, …) worden vanaf eind 19de eeuw tweetalig.

In 1893 wordt het censuskiesrecht[1] vervangen door een kiesrecht bij meerderheid van stemmen[2]. De privileges van de rijke Franstalige burgerij krimpen naarmate de Vlaamse taalgroep een grotere invloed op de politieke instanties van het land verwerft.

[1] Censuskiesrecht: kiesrecht overeenkomstig betaalde belastingen
[2] Van Dale geeft voor „Mehrheitswahlrecht“ als vertaling: districtenstelsel