De parlementaire commissie

1. De beleidscommissies (vaste commissies)

De vaste parlementaire commissies hebben als belangrijkste taak het decreetgevende werk van het DG-Parlement voor te bereiden. Dit betekent dat elke ontwerptekst grondig wordt behandeld in de commissie. Dit gebeurt op de volgende manier :

• de commissie neemt kennis van de motivatie van de indiener van de tekst,
• bestudeert elk artikel van de tekst afzonderlijk,
• legt de tekst ter beoordeling voor aan de afzonderlijke fracties en eventueel aan de Regering,
• laat eventueel experten uit het ministerie of van buitenaf aan het woord,
• onderzoekt de amendementsvoorstellen,
• keurt de tekst van het decreet met de eventuele amendementen goed,
• legt een verslag met een aanbeveling voor aan de plenaire vergadering, die op basis van dit verslag het voorstel of ontwerp van decreet kan bespreken of erover stemmen.

Uiteraard beslist het Plenum in laatste instantie zelf of een voorstel of ontwerp van decreet al dan niet wordt goedgekeurd.

Voor resolutievoorstellen en ontwerpen van advies gaat men op dezelfde manier te werk.

De commissies worden bij het begin van elke zittingsperiode opnieuw samengesteld. De vergaderingen van de commissies zijn doorgaans niet openbaar.

Het DG-Parlement telt momenteel 4 vaste commissies:

• Commissie I voor Algemeen Beleid, Bestuurszaken, Verzoekschriften, Financiën en Samenwerking,
• Commissie II voor Cultuur,
• Commissie III voor Onderwijs en Vorming,
• Commissie IV voor Gezondheid, Tewerkstelling en Sociale Zaken,

2. de bijzondere commissies

Het Parlement kan op elk ogenblik bijzondere commissies oprichten. Deze commissies hebben een tijdelijke specifieke opdracht waarover ze een verslag moeten neerleggen. Zo bestond er tijdens de legislatuurperiodes 1995-1999 en 1999-2004 telkens een speciale commissie voor het Taalgebruik in het Onderwijs.

Die speciale commissies werken volgens het zelfde schema als de vaste commissies.

3. de onderzoekscommissies

Het DG-Parlement kan ook onderzoekscommissies in het leven roepen, bijvoorbeeld wanneer er aanwijzingen of vermoedens zijn voor onwettigheden of onregelmatigheden binnen het kader van de bevoegdheden van de Duitstalige Gemeenschap.

Het werk van deze onderzoekscommissies werd geregeld door het decreet van 17 januari 1994.

In het verleden waren er in het DG-Parlement onderzoekscommissies i.v.m een afluisteraffaire, bedrog met subsidies en de Hermann-Niermann-Stiftung.

4. de Controlecommissie voor de Verkiezingsuitgaven en de Mededelingen van de Overheden van de Duitstalige Gemeenschap

Deze commissie werd opgericht door het decreet van 7 april 2003 en heeft een dubbele opdracht:

• 4.1. de commissie is belast met de controle van de verkiezingsuitgaven volgens artikel 44 van de wet van 31 dezember 1983. De federale wetgever heeft een aantal regels vastgelegd i.v.m. de kiescampagnes die door de partijen en kandidaten moeten in acht genomen worden.
  
  - de uitgaven voor de kiescampagnes mogen bijvoorbeeld een maximaal bedrag niet overschrijden;
  - financiële giften mogen slechts onder bepaalde voorwaarden aanvaard worden;
  - bepaalde vormen van verkiezingspropaganda zijn verboden.
  
  De controlecommissie gaat na of deze voorschriften nageleefd worden bij de DG-parlementsverkiezingen en kan straffen uitspreken bij overtredingen.
  
  
• 4.2. De commissie is ook belast met de controle op de mededelingen van de overheden van de Duitstalige Gemeenschap: door de controle op de mededelingen en de informatiecampagnes van de Regering, de ministers en de voorzitter van het Parlement, wil men vermijden dat gemeenschapsmiddelen voor vreemde doeleinden worden gebruikt.
  
  Zo mogen mededelingen van de Regering bijvoorbeeld niet worden misbruikt om het imago van een partij of minister te verbeteren. De controlecommissie heeft een aantal richtlijnen uitgewerkt die moeten worden gevolgd bij de bekendmaking van mededelingen.